CONGRESS HOME

Kongres - Strona główna

Janusz Prusinowski Trio, performance at The Next Chapter, ISPA's 27th June Congress, in Wrocław, Poland on June 17-22, 2013. View the full Schedule of Events.

Janusz Prusinowski Trio is a group of musicians who follow in traditions of village masters and many others – but they are also an avant-garde band with their own characteristic sound and language of improvisation. They combine music with dance and the archaic with the modern. The Trio’s unique style is the result of their attempt to find new ways of interpreting the most important elements of village music from central Poland. It brings together mazurkas – sung, played, danced to, improvised live – and modern man. What new quality can be given to archaic and seemingly simple melodies and rhythms without resorting to trendy sample mixing? It turns out that traditional music of Polish villages can be a reference point for a variety of genres: reminiscent of Chopin in its melodic pattern and the use of rubato, sharing a love of improvisation with blues and jazz, evocative of contemporary music in its tone, and possessing the expressiveness of rock music.

Janusz Prusinowski Trio, występ artystyczny podczas jednej z sesji 27. czerwcowego Kongresu International Society for the Performing Arts we Wrocławiu, 17-22.06.2013. Pełny program.

Janusz Prusinowski Trio to uczniowie i kontynuatorzy wiejskich muzykantów – Jana Lewandowskiego, Kazimierza Meto, Józefa Zarasia, Piotra i Jana Gaców, Tadeusza Kubiaka i wielu innych -a zarazem awangardowa formacja o charakterystycznym brzmieniu i własnym języku improwizacji. Muzykę łączą z tańcem, archaiczność – z nowoczesnością.

Rozpoznawalny styl Trio stanowi próbę nowego odczytania najważniejszych elementów wiejskiej muzyki z centralnej Polski. Mazurki – śpiewane, grane, sprawdzone setki razy w tańcu, improwizowane na żywo i… człowiek współczesny. Co można wydobyć z archaicznych, na pozór prostych a w rzeczywistości wyrafinowanych melodii i rytmów? Okazuje się, że tradycyjna muzyka polskiej wsi może być punktem odniesienia dla wielu gatunków: poprzez melodykę i rubato bliska Chopinowi, z powodu improwizacji nieodległa bluesowi i jazzowi, kolorystyką przywodząca na myśl muzykę współczesną, ekspresją zaś – rocka.